Ik kijk uit naar mijn wandeling met God. De afgelopen jaren zijn best een zoektocht voor mij geweest. Ik ging mee naar de kerk omdat mijn toenmalige schoonouders dat wilde. Ik zong mee met de liederen en deed m’n ogen netjes dicht als we gingen bidden voor het eten. Waarom? Geen idee.. omdat dat zo werd verwacht. Het leek me altijd heel fijn om in God te geloven. Maar ik deed het niet, niet écht.

Totdat deze “gewoontes” wegvielen toen mijn ex-vriend en ik uit elkaar gingen. Ik begon zelf te lezen in de Bijbel en zelf op zoek te gaan naar ‘wat nu?’. Want ik voelde van binnen dat ik ergens naar zocht. Maar ik had eigenlijk helemaal geen idee waar ik moest beginnen. Ik had zoveel vragen en had geen idee wat ik hier mee moest. Ik kende op dit moment niemand die christelijk was en aan wie ik mijn vragen kon stellen.

Op 1 iemand na eigenlijk. Een kennis die ik afgelopen zomer ‘zomaar’ tegen kwam. We kletsten wat bij over koetjes en kalfjes en ik liep weg. Ik zei tegen mijn vriendin ‘ik zou eigenlijk echt willen weten naar welke kerk hij en zijn vrouw gaan, hij is eigenlijk de enige Christen hier in de buurt die ik ken’. Ik verzamelde moed en liep terug.

Hij nodigde me uit om een keer mee te gaan naar de Levensboom. Met lood in mijn schoenen ging ik een keer mee. Hierna nodigde hij me uit voor de Alpha cursus. Ik leerde over Jezus, over wat hij voor ons heeft gedaan. Ik luisterde en leerde niet alleen, maar ik begon het ook echt te geloven en voelde wat dit met mij deed. Zo begon mijn wandeling.

En nu sta ik hier. Na lang wikken en wegen. Ben ik al ver genoeg in mijn wandeling met de Heer, ben ik goed genoeg, ben ik Christen genoeg, heb ik genoeg kennis. Maar het antwoord hierop is ja (dit heb ik tijdens de avonden van het dooponderwijs ondervonden).

Ik geloof dat Jezus Christus is gezonden en is gestorven aan het kruis voor onze zonden. Ik geloof dat ik een kind van God ben en in zijn handpalm geschreven sta. Voor altijd. Hij zal er zijn, streng, rechtvaardig én liefdevol.

De afgelopen maanden vielen in een sneltreinvaart alle puzzelstukjes op hun plek. Ik wil nu graag meezingen met de liederen en ze begrijpen, ik wil graag lezen in Bijbel en ik doe met alle liefde mijn ogen dicht om te bidden naar God.

Hoe mijn ex-schoonouders en die ene kennis op een festival de eerste zaadjes hebben geplant, zo hoop ik dat op een dag ook voor andere mensen te kunnen doen. Zodat ook zij de liefde van Jezus Christus mogen leren kennen en ervaren.

Danique