Lieve mensen,

Deze stap is gegroeid tijdens de gesprekken met de mensen uit de kerk, maar nog meer is het een innerlijke keuze geworden. Ik wilde niet langer “een beetje” geloven. Ik wilde niet meer met één oog naar de deur kijken — alsof ik half binnen en half buiten sta. Alsof ik klaarsta om weg te lopen zodra het spannend wordt. Vandaag kies ik ervoor om niet meer op de drempel te staan, maar echt naar binnen te gaan.

Mijn geloofsleven was vroeger eigenlijk niet bestaand. Mijn hart stond niet echt open, maar de laatste tijd merk ik dat God mijn hart zachter maakt. Ik kan makkelijker vergeven; Dingen uit het verleden krijgen een plek. En waar vergeving komt, komt rust. Ik ervaar dat niemand perfect is — en dat ik dat ook niet hoef te zijn om door God geliefd te zijn.

Vroeger betekende Jezus eigenlijk weinig voor mij, ook al was ik ooit gedoopt, maar  nu merk ik in mijn dagelijkse keuzes wanneer ik dichter bij Hem leef en wanneer niet. Dat besef trekt mij steeds weer terug naar Hem. Niet omdat ik perfect ben, maar omdat ik verlang om dichter bij Hem te leven.

Vandaag leg ik in het water mijn twijfels neer. De twijfel of ik wel goed genoeg ben. Of ik Hem wel eer kan doen. Of mijn leven ooit in de buurt kan komen van Zijn grootheid. Ik laat los dat ik het zelf moet waarmaken. Ik kies ervoor om te vertrouwen dat Hij mij verandert.

Ik geloof dat deze stap een begin is van wedergeboorte — niet langer leven met een half hart, maar met een open hart.

Wat ik wil meegeven aan iedereen die luistert: hoe ver je ook denkt te staan, de deur staat nooit op slot. God komt altijd binnen wanneer jij Hem opent. Het kan altijd opnieuw beginnen.

Deze doop betekent voor mij: niet meer op de drempel staan, maar thuiskomen.

Lisanne